I’m alive
Stupid me, gewoon een hele week geen post maken! Schande. Daarom zal ik jullie voor de verandering een overzicht van mijn week geven, want het was me het weekje wel.
Maandag.
The usual, werken bij de AH. En tussendoor elke 2 minuten op mijn telefoon kijken of ik toevallig al ben gebeld over die sollicitatie, de week ervoor had ik mijn tweede gesprek gehad en ik zou het deze week horen. Spannend!
Dinsdag.
Concertkaartjes voor Florence & The Machine gewonnen, was het perfecte valentijnscadeau om met vriendlief heen te gaan. Oh ja, hij vond ook overal in huis valentijnskaarten, en een bak vol spekjes, en chocolade, heerlijk over the top! En ik werd op het station gebeld met ‘nieuws’ over mijn sollicitatie.
Woensdag.
Dat nieuws bleek een baan te zijn. Jawel, een baan! Op 1 maart zal ik starten als medewerker Opleiding & Training. Woensdag was mijn vrije dag, en ik was net even bij mijn mama thuis aan het chillen toen ik gebeld werd, dus was het tijd voor een dansje met mama om het te vieren. En om mijn papa te bellen, en opa en oma, en andere familie. Je snapt het, good news travels fast!
Donderdag.
Was het tijd om te shoppen voor mijn nieuwe baan. Vriendlief besloot geld voor te schieten tot ik salaris, zodat ik in ieder geval in nieuwe outfits op mijn werk kan verschijnen. Verder heb ik de hele middag met een collega bij de AH zitten uit te rekenen hoeveel ik ga verdienen, wat mijn vaste lasten zijn, dus hoeveel “playmoney” ik heb; geld wat moet rollen! Spiegelreflexcamera, zakgeld voor de vakantie naar Maleisie, een mooi cadeau voor zowel papa als mama, Macbook, rijbewijs. Mijn geld is al uitgegeven voor het binnen is. En papa en co. kwamen champie drinken, want nu zou ik toch echt burger worden.
Vrijdag.
Was ineens mijn laatste werkdag op mijn kantoorfunctie. Noodgedwongen smste ik mijn manager (die op vakantie is) dat ik wegging, en ik nam de dag om afscheid te nemen van het bedrijf waar ik sinds mijn stage heb gewerkt. Ik liep door de gangen, bedankte de mensen met die ik samen heb gewerkt, ruimde mijn bureaukast op en knuffelde mijn bureau. Op de borrel ‘s middags werd ik door veel mensen bedankt, zelfs geknuffeld, waarbij vooral de zin “jij komt wel weer terug” vaak te horen was. Benoemde mensen de dingen die ze leuk vonden aan het werken met mij, en kwamen managers naar me toe met “ik heb je toch wel op LinkedIn?”. Met een gigantische bos bloemen in mijn handen, liep ik toch met een brok in mijn keel het gebouw uit.
Zaterdag.
Wetende dat ik heel snel ineens fulltime ga werken, vond ik het tijd om ritme te maken. Zaterdag is sinds mijn detox mijn boodschappendag, en het lukt me nu al om binnen 3 uur naar de stad op en neer te fietsen voor de boodschappen van de markt (3 tassen vol) en weer terug te fietsen voor het shoprondje bij de AH (2 tassen vol). Oh wacht, tussendoor heb ik wel een uur televisie gekeken. Het huishouden was ook aan de beurt, en zo was mijn zaterdag om (maar wel met een heel voldaan gevoel).
Ja mensen. Nog 1,5 week voordat ik fulltime arbeider ben. De tijden van dagelijks bloghangen zijn over, maar wees niet getreurd. I’m not going, ik heb de avonden nog ;).
Oh ja. Want to make my week even better? Volg me op Bloglovin en Facebook. Natuurlijk omdat het onwijs gaaf is dat ik voor mensen blog, dat mensen het lezen, it’s amazing (als ik het niet wilde delen, had ik wel een dagboek met slot)! En dan zijn jullie altijd op de hoogte :). En er is nog een reden, can’t tell what, but you gonna have to trust me with that!
P.s. zijn ze niet mooi? De bloemen die ik gekregen heb!
Studeren, werken en dat soort keuzes.
Wat was ik zeker van mijn zaak op 1 juli 2011. Mijn oma werd 82 en ik had eigenlijk al jaren geregeld dat ik op die dag mijn diploma zou krijgen, als ultiem cadeau voor oma. Handig, als middelste kleinkind de eerste zijn die een HBO diploma binnen 4, uh 5, jaar haalt. Zeker was ik ervan dat werkgevers in de rij zouden staan om mij aan te nemen. Ik had vette HR skills opgedaan tijdens stages, zelfs managers de les mogen lezen en was gewoon een topper. Daarnaast had ik een Recruitment baan gehad en gezien dat je als startende HBO’er de aanbiedingen van je af moest slaan (en op de opleiding zeiden ze dat je zooooo een baan zou hebben). Jep, dat was 4 jaar geleden de werkelijkheid.
Nu, zes maanden na mijn afstuderen jank denk ik wel anders. Ik heb gelukkig werk, dus geld, en heb het naar mijn zin. Echter, ik wil een leuke fulltime baan, hoe lastig kan het zijn?
Lastig dus. Afwijzingen krijg ik binnen een dag. Ik bel, ik mail, ik lach lief op Linkedin, it ist’n working and I haz no idea hoe het me gaat lukken. Ik ben te licht, te jong, te bitchy, te schattig, ben te laat opgeleid, dan weer te hoog. Ik snap het niet meer.
Kortom, ik staat me al maanden dood op die geweldige baan die ik maar niet kan krijgen. Tot mijn manager bij de Albert Heijn me aan het denken zette; waarom niet doorgroeien? Ik heb 5 jaar werkervaring bij AH, ben Teamleider, geef leiding, heb raakvlak met HR en kan er meer uren, mogelijk fulltime, gaan werken. Ik moet er alleen 100% voor gaan en een groot gigantisch doel voor ogen houden. Dus is de mogelijkheid ineens om Assistent Supermarktmanager (ASM) te worden en dan door via een traineeship of opleidingstraject naar Supermarktmanager of het hoofdkantoor. Ik heb er nooit bij stil gestaan dat eigenlijk alles mogelijk is en dat ASM gewoon een functie is waar je een HBO papiertje voor nodig hebt, al is het met een andere studie (who cares anyway).
Het frustreert me, dat ik mogelijk iets ga doen wat geen HR is, waar ik tenslotte vier jaar voor heb gestudeerd. Maar je studeert tegenwoordig vooral voor het papiertje (wat dat ook nog waard is). The bright side is dat ik op dit moment mijn werk als leidinggevende bij AH vol passie doe, met plezier naar mijn werk ga, me constant blijf ontwikkelen, in een onwijs mooi bedrijf werk en het grotere doel voor ogen houdt.
Zaandam, here I come! (is getekend, jullie toekomstige nieuwe directielid. Of Operationeel Manager, vind ik ook een topbaan!)
Wat 2012 me gaat brengen
2011 Was voor mij een jaar waarin veel mijlpalen zijn behaald, denk aan samenwonen en een diploma. 2012 wordt een ander soort jaar, met mijlpalen, maar nog veel meer.
Reizen
2011 was het jaar waarin ik mijn eigen reis maakte, met alleen mijzelf en vriendlief, drie weken lang langs de plekken die wij samen hadden uitgezocht in Europa. Ik had nog nooit zo’n lange trip zonder mijn ouders gemaakt (en tevens met alleen vriendlief), dus het was een mijlpaal. Ik regelde alles zelf; van het boeken van hotels en de treinen, tot het bestellen van een wijntje in Parijs (in het Frans).
In 2012 staan een aantal mooie reizen met familie op de planning. In januari vertrek ik voor 4 dagen met moeder, stiefpapa en vriendlief naar IJsland. In 2010 ben ik ook al in IJsland geweest, toen voor het rondreizen, nu gaan we voor het noorderlicht.
Er zijn plannen voor Turkije, in de meivakantie, met de familie van vriendlief. Een week lang aan het strand liggen, dat is toch heerlijk?
In juli ga ik voor drie weken met vader, stiefmama, zusjes, broertje en vriendlief naar Maleisië. We hebben een vol programma, maar wat heb ik er zin in! Het zal mijn eerste reis buiten Europa of Amerika worden, dus toen ik hoorde dat je er grote spinnen kan tegenkomen, dacht ik wel what. the…….
En als laatste ligt er een weekend Parijs in de planning, nog lang niet definitief, maar het idee is er. Ontstaan als een roep dat een vriendinnetje en ik vaker naar musea willen, ontstond het idee om 3 dagen naar Parijs te gaan. Één hele dag voor het Louvre, de rest om Parijs op de niet toeristische manier te ontdekken.
Rijbewijs
Sinds kort ben ik aan het sparen voor mijn rijbewijs. Ik ben 23, heb een auto tot mijn beschikking, maar kan er niet in rijden. Hoeveel makkelijker zou het zijn als ik ook eens naar Oss kon rijden, zodat vriendlief een biertje kon drinken als we bij zijn familie zijn. Of dat ik me geen zorgen hoef te maken dat ik de bus mis (op killer heels), omdat ik met de auto naar mijn werk kan. Ja, een rijbewijs zou ideaal zijn. Dus de eerste 500 euro liggen al klaar, de resterende 1000 moeten nog gespaard worden voor ik kan beginnen. Voor 1 januari 2013 (wat klinkt dat ver weg!) wil ik mijn rijbewijs in mijn bezit hebben!
Rust
2011 was voor mij het jaar waarin ik van hot naar her rende, zonder aan mezelf te denken. Dit heeft ook consequenties gehad; moe, futloos, onrustig. Waar ik elk jaar aan het einde van een schooljaar al last had van een dipje, merkte ik het rond oktober heel goed; ik was afgestudeerd, maar heb er maanden voor moeten rennen.
2012 wordt voor mij dan ook het jaar waarin ik rust neem. Doordat ik werk heb, hoef ik me niet al te druk te maken over geld. Doordat ik een verschoven werkweek heb, heb ik overdag tijd om wat in huis op te ruimen. Doordat ik niet meer dan 40 uur kwijt ben aan iets anders dan mezelf, heb ik tijd voor mezelf. Wekelijks een momentje voor mezelf, een maskertje of naar de bioscoop (Pathé Unlimited for life!), het kan allemaal en ik ga het dan ook zeker doen komend jaar.
Keuzes
Daar sta je dan, afgestudeerde HBO’er, met twee parttime banen. Een ervan loopt op 1 juli af, de ander is leuk voor nu maar zeker niet voor over 2 jaar. Dus wil je een baan, of wil je studeren? In mijn hoofd is de keuze al gemaakt dat ik een baan wil, dus laat ik me vrijwillig wekelijks afwijzen door bedrijven nadat ik uren aan een geweldige motivatie heb gewerkt. Niet motiverend, dus komt doorstuderen om de hoek kijken, maar dat ik bijzonder duur.
Je snapt, het zijn geen makkelijke keuzes. Mijn doel is om voor 1 mei een baan te hebben, en anders….. die keuze moet ik voor mezelf dus gaan maken.
Another year has gone by
Eind 2010 besloot ik een nieuwe blog te stappen, ik was over mijn oude crushcrush heen gegroeid. Leistje werd de naam, en op 28 december was de eerste post een feit.
In 2011 ontdekte ik een hoop, onder andere de Primark. Ook nam mijn nagellak verslaving serieuze vormen aan, waardoor ik nu altijd met gelakte nagels de deur uit ga. Tevens werd Postcrossing een hobby en verstuur ik nu dagelijks kaarten, maar nu op naar de echte happening van 2011.
Ik ging samenwonen. De stress van huurcontracten en kasten met emotionele waarde die het huis niet in kunnen. I’ve been there. Soms mis ik mijn kamer met uitzicht over Utrecht, maar het samenwonen rockt big time for me.
Met vriendlief maakte ik tevens een van mijn dromen waar, door Europa reizen. Nadat de treinreis geboekt was deden wij in drie weken Berlijn, Praag, München, Venetië en Parijs aan, een reis die ik mezelf beloofd had toen ik mijn laatste studiejaar in ging, en ziels gelukkig ben dat ik de reis daadwerkelijk ook heb gemaakt. Ik zou het morgen zo weer doen!
Ergens tussen het organiseren van feestjes, na het nemen van minorkeuzes en een hele hoop stress en tranen, studeerde ik in juli toch maar even af na vier (uh, vijf) jaar HBO. En om te voorkomen dat ik in een zwart gat viel, deed ik een 30 day challenge.
Ik solliciteerde in 2010 al voor een functie van Teamleider, en kreeg deze in 2011 ook na nog een sollicitatieronde. In 2011 volgde ik hiervoor diverse cursussen en begin 2012 ben ik klaar met mijn opleiding.
Ik blogde soms rustig een maand niet, maar kwam altijd terug. Bloggen werd voor mij leuker, Bloglovin zorgde er ook voor dat het voor mij leuker werd andere blogs te volgen. Vorig jaar was ik een loner in blogwereld, nu zijn er sowieso al 32 poppetjes die het de moeite waard vinden mijn naam in hun Bloglovin account op te nemen. Ik ben dankbaar, ik ben blij, blij met de “lezers” of eerder vriendjes en vriendinnetjes die ik op afstand heb gemaakt.
2011 was voor mij het jaar om dingen af te maken; een studie, een verhuizing en ga maar door. Tevens heb ik in 2011 ontdekt van welke dingen ik blij wordt en geleerd dat je soms tijd voor jezelf moet nemen. 2011 was ook een zwaar jaar, verlies van mijn oma, stress en andere dingen bij mensen waar ik van hou, wat ik niet hier neer ga zetten. 2012 wordt het jaar voor nieuwe kansen; een nieuwe baan, of een nieuwe studie. Vooral wordt 2012 voor mij het jaar van rust, minder stress, tot mezelf komen en leven en gelukkig zijn.
Mijn werk is leuk, puh!
Ik werk fulltime, bij twee banen. Ik ben een manusje-van-alles bij het ene bedrijf, en een Teamleider (bitch) bij het andere bedrijf.
Teamleider, is dat nou een mooie titel om kassa te draaien? Ja, jullie denken het allemaal en op sommige dagen is het ook zo. Maar op andere dagen is het echt een van de meest geweldige baantjes die je (als student) kan hebben, want:
- Ik draai geen kassa, maar sta achter de servicebalie;
- Ik krijg klagende klachten, maar ook klanten die complimenten geven;
- Ik mag sollicitanten aannemen;
- Ik werk voor de grootste supermarktketen van Nederland;
- Een aantal keer per jaar hebben wij hamsters in de winkel, of superdieren;
- Ik heb een gouden naambordje;
- Ik geef leiding aan onwijs leuke cassieres;
- Deze coach ik ook (jawel, dat gaat veel verder dan kijken of ze wel zegeltjes meegeven)
- Ik mag ze dingen leren;
- Ik mag maandelijks op kosten van de baas op cursus;
- Ik krijg meer betaald (geen geintje, een callcenter baantje is er niks bij);
- Ik ben verantwoordelijk voor het bestellen van de bloemen, en dat kunnen er wat mijn baas betreft nooit genoeg zijn, van zo’n verantwoordelijkheid wordt je toch al direct vrolijk?
-
Bloglovin
-
Welkom op Leistje.nl, de persoonlijke site van mij; Aleida. Dit is mijn plekje op het wereld wijde web waar ik mijn liefde voor muziek, nagellak verslaving, ervaringen als afgestudeerd meisje en beelden die mijn Iphone schiet met jullie deel.
Meer?